โพขี้นก

ชื่อพื้นเมือง : โพตัวผู้  โพประสาท (ภาคกลาง)

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Ficus rumphii Blume

ชื่อพื้นเมือง :

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Moraceae

ชื่อวงศ์ :

ชื่อสามัญ :

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :

เป็นไม้ต้นผลัดใบขนาดใหญ่ หรือไม้รัดพันไม้อื่น สูงถึง 20 ม. เรือนยอดแผ่กว้าง ลำต้นขนาดใหญ่แต่สั้น โคนต้นมักเป็นพูพอน มีรากอากาศไม่มาก เปลือกเรียบสีเทาเป็นมัน มียางข้นสีขาวคล้ายน้ำนม

ใบเดี่ยว เรียงเวียนสลับ แผ่นใบรูปไข่ถึงรูปไข่แกมรูปสามเหลี่ยม โคนใบตัดถึงเว้าเล็กน้อย ขอบใบเรียบหรือเป็นคลื่น ปลายใบเรียวแหลม ผิวใบเกลี้ยง เนื้อใบบางคล้ายแผ่นหนัง หูใบรูปใบหอก สีชมพูอมแดง มี 2 อัน ประกอบกันหุ้มยอดอ่อนไว้

ช่อดอกมีลักษณะคล้ายผล(หน่วยผล) ไม่มีก้าน มักออกเป็นคู่ตามง่ามใบหรือที่ตำแหน่งง่ามใบ ซึ่งใบหลุดร่วงไปแล้ว ฐานหน่วยผลมีใบประดับ 3 ใบ ติดคงทน ดอกแยกเพศ ขนาดเล็ก มีกลีบรวม 3 กลีบ เจริญอยู่ภายในฐานรองดอกที่ขยายใหญ่เป็นกระเปาะ มีรูเปิดที่ปลายโอบดอกไว้ ดอกเพศผู้จำนวนน้อย อยู่รอบรูเปิด ดอกเพศเมียจำนวนมาก ไม่มีก้านดอก

แบบผลมะเดื่อ รูปทรงกลมแกมรูปทรงไข่กลับ มักเบี้ยว สีเขียวอมเหลืองมีแต้มสีขาว ผลสุกสีม่วงอมแดง ใบประกอบฐานหน่วยผลมองเห็นไม่ชัดเจน ภายในประกอบด้วยผลย่อยแบบผลเมล็ดเดียวแข็ง ขนาดเล็ก จำนวนมาก

ประโยชน์ /สรรพคุณ :

ถิ่นกำเนิด :

การกระจายพันธุ์ : อินเดีย ศรีลังกา เหมู่เกาะอันดามัน เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และหมู่เกาะใกล้เคียง

การกระจายพันธุ์ในประเทศไทย :

สภาพนิเวศน์ : พบขึ้นทั่วไปตามชายฝั่งที่เป็นแนวโขดหิน ป่าเขาหินปูนและป่าดิบแล้ง

เวลาออกดอก : พฤศจิกายน – กุมภาพันธ์

เวลาออกผล :

การขยายพันธุ์ :

ความเกี่ยวข้องกับประเพณี วัฒนธรรม ความเชื่อ ฯลฯ :

สถานที่พบในโรงเรียน : ตึก 9 ตึกพลานามัย

อ้างอิง :

http://thaimangrove.com/index.php?module=Tree&file=view&id=46