พญาสัตบรรณ

ชื่อพื้นเมือง : ตีนเป็ด หัสบัน สัตบรรน จะบัน บะซา

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Alstonia scholaris  (L.) R. Br.

ชื่อวงศ์ : APOCYNACEAE

ชื่อสามัญ : White Cheesewood asdfljads;lkfj

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :

พญาสัตบรรณเป็นพรรณไม้ยืนต้นขนาดใหญ่มีความสูงประมาณ 12-20 เมตรผิวลำต้นมีสะเก็ดเล็กๆสีขาวปนน้ำตาลกรีดดูจะมียางสีขาว ลำต้นตรง แตกกิ่งก้านสาขามากลักษณะเป็นชั้น ๆ ใบออกเป็นกลุ่มบริเวณปลายกิ่งช่อหนึ่งมีใบประมาณ 5-7 ใบ ก้านใบสั้น ใบสีเขียวถ้าเด็ดก้านใบจะมียางสีขาวลักษณะใบยาวรีปลายใบมนโคนใบแหลมขนาดใบยาวประมาณ 10-12 เซนติเมตร ออกดอกเป็นช่อตามปลายกิ่งหรือส่วนยอดของลำต้นดอกเป็นกลุ่มคล้ายดอกเข็ม ช่อหนึ่งจะมีกลุ่มดอกประมาณ 7 กลุ่มดอกมีสีขาวอมเหลืองผลเป็นฝักยาว ลักษณะเป็นเส้นๆ มีขุยสีขาวคล้ายฝ้ายปลิวไปตามลมได้ ในฝักมีเมล็ดเล็กๆ ติดอยู่กับขุยนั้น

ประโยชน์ /สรรพคุณ :

ถิ่นกำเนิด :

การกระจายพันธุ์ :

การกระจายพันธุ์ในประเทศไทย : ภาคใต้  ภาคตะวันออกเฉียงใต้ ภาคเหนือ และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

สภาพนิเวศน์ : ขึ้นกระจายอยู่ห่าง ๆ ในป่าดงดิบชื้น ริมลำห้วยในป่าเบญจพรรณ

เวลาออกดอก : ตุลาคม - ธันวาคม เริ่มติดฝักประมาณเดือนมกราคม เมล็ดแก่ประมาณเดือนมีนาคม

เวลาออกผล :

การขยายพันธุ์ : โดยเมล็ด

ความเกี่ยวข้องกับประเพณี วัฒนธรรม ความเชื่อ ฯลฯ : คนไทยโบราณเชื่อว่าบ้านใดปลูกต้นสัตบรรณไว้ประจำบ้านจะทำให้มีเกียรติเพราะ พญาสัตบรรณหรือฉัตรบรรณคือเครื่องสูงที่ใช้ในขบวนแห่เป็นเกียรติยศ และ พญา ก็คือ ผู้เป็นใหญ่ที่ควรยกย่อง เคารพนับถือ ดังนั้นพญาสัตบรรณจึงเป็นไม้มงคลนาม นอกจากนี้การเจริญเติบโตของทรงพุ่มมีลักษณะคล้ายกับฉัตรคือเป็นชั้นๆ และยังมีความเชื่ออีกว่าบ้านใดปลูกต้นพญาสัตบรรณไว้ประจำบ้านจะได้รับการ ยกย่องและนับถือจากบุคคลทั่วไปเพราะสัตคือสิ่งที่ดีงามมีคุณธรรมดังนั้นจึง เป็นที่เคารพนับถือและยกย่องของคนทั่วไป

สถานที่พบในโรงเรียน : ตึก 60 ปี

อ้างอิง :

http://www.dnp.go.th/EPAC/province_plant/samudkhon.htm

http://www.thaigoodview.com/library/studentshow/2549/m6/BotanicalGarden/sattaban.html