ชบา

ชื่อวิทยาศาสตร์ :   Hibicus rosa-sinensis Linn.

ชื่อสามัญ :   Shoe Flower

วงศ์ :   MALVACEAE

ชื่ออื่น :  Hibiscus, Rose of China

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :

ชบาเป็นไม้พุ่มขนาด 1-3 เมตร อาจสูงได้ถึง 7-10 เมตร ใบรูปไข่กว้างปลายใบแหลมเรียว ขอบใบจักหรือขอบใบเรียบ ดอกออกตามซอกใบใกล้ปลายยอด ก้านดอกยาว กลีบรองดอกมี 2 ชั้น สีเขียว ดอกมีทั้งดอกลาและดอกซ้อน มีหลายสี มีทั้งดอกใหญ่และดอกเล็ก ถ้าดอกลาจะมี 5 กลีบ เกสรตัวผู้เป็นดอกยาวยื่นขึ้นมากลางดอก ปลายสุดเป็นยอดเกสรตัวเมีย แยกเป็น 5 แฉกสีแดง เกสรตัวผู้ติดรอบๆ ดอกเป็นสีเหลือ

สรรพคุณ : ช่วยฟอกโลหิต บำรุงจิตใจให้แช่มชื้น บำรุงผิวพรรณ นอกจากนี้ยังช่วยรักษาและบรรเทาโรคเกี่ยวกับไต และโดยเฉพาะโรคเกี่ยวกับระบบสืบพันธุ์ของผู้หญิง เปลือกต้นชบาใช้รักษาโรคผิวหนังที่เกิดจากเชื้อรา ใบชบาใช้แก้แผลไฟไหม้น้ำร้อนลวก บำรุงผม

ถิ่นกำเนิด : ประเทศจีน

การกระจายพันธุ์ : -

การกระจายพันธุ์ในประเทศไทย : -

สภาพนิเวศน์/การดูแลรักษา :

ชบาไม้ดอกที่ปรับตัวเจริญเติบโตได้ทุกสภาพแวดล้อม แต่ที่เหมาะสมคือสภาพอากาศอบอุ่นจนถึงร้อน ดินปลูกควรเป็นดินร่วนที่มีความอุดมสมบูรณ์ไม่มีน้ำขังแฉะ การให้น้ำควรให้สม่ำเสมอ ถ้าขาดน้ำจะสลัดใบล่างทิ้งอย่างรวดเร็ว

เวลาออกดอก : ตลอดปี

เวลาออกผล : -

การขยายพันธุ์ : ปักชำกิ่ง, ตอนกิ่ง, เสียบยอด

ความเกี่ยวข้องกับประเพณี วัฒนธรรม ความเชื่อ ฯลฯ :

สถานที่พบในโรงเรียน : สวนสมุนไพร

อ้างอิง:

http://www.panmai.com/GardenSong/Flower_17.shtml

http://www.drpk.ac.th/botany/010.html