ชมพูพันธุ์ทิพย์

ชื่อวิทยาศาสตร์ :   Tabebuia rosea  (Bertol.)  DC.

ชื่อสามัญ :   Pink Trumpet, Pink Tecoma, Rosy Trumpet-tree

วงศ์ :   Bignoniaceae

ชื่ออื่น :  ชมพูอินเดีย, ตาเบบูยา, ธรรมบูชา (กรุงเทพฯ)

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ : 

เป็นไม้ต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ สูงประมาณ 15-25 เมตร ผลัดใบ เปลือกต้นเรียบ สีเทาหรือสีน้ำตาล ต้นที่มีอายุมากเปลือกจะแตกเป็นร่อง เรือนยอดรูปไข่หรือทรงกลมแผ่กว้างเป็นชั้นๆ ใบ เป็นใบประกอบรูปนิ้วมือ ใบย่อย 5 ใบ ใบรูปขอบขนาน หรือรูปไข่แกมรูปรี ปลายใบแหลมหรือเรียวแหลม โคนใบมนหรือสอบ ขอบใบเรียบ แผ่นใบหนาคล้ายแผ่นหนัง ดอก ออกเป็นช่อกระจุกที่ปลายกิ่ง ดอกย่อยจำนวนมาก โคนกลีบดอกเชื่อมติดกันเป็นหลอด ปลายแยกเป็น 5 กลีบ คล้ายรูปแตร มีหลายสี คือ สีขาว ชมพูอ่อน หรือชมพูกลางดอกสีเหลือง ดอกมักบานพร้อมๆกันและร่วงง่าย ออกดอกเดือนกุมภาพันธ์-เมษายน ผล เป็นฝัก เมื่อแก่จะแตกออก ขนาดฝัก (ยาว x กว้าง x หนา) 32.53 x 1.24 x 0.99 ซม. เมล็ด มีลักษณะแบน สีน้ำตาล มีปีกเป็นเยื่อบางทั้ง 2 ด้านของเมล็ด ขนาดเมล็ด (ยาว x กว้าง xหนา) 0.73 x 1.34 x 0.99 ซม.

การใช้งาน : ปลูกเป็นไม้ประดับ

ถิ่นกำเนิด : ทางใต้ของเม็กซิโกไปถึงโคลัมเบียและเวเนซุเอลา

การกระจายพันธุ์ : -

การกระจายพันธุ์ในประเทศไทย : -

สภาพนิเวศน์/การดูแลรักษา : ขึ้นได้ในดินทั่วไปที่มีความชื้นปานกลาง แสงแดดเต็มวัน

เวลาออกดอก : กุมภาพันธ์-เมษายน

เวลาออกผล : ผลแก่ระหว่างเดือนมีนาคม-เมษายน

การขยายพันธุ์ : เพาะเมล็ด

ความเกี่ยวข้องกับประเพณี วัฒนธรรม ความเชื่อ ฯลฯ :

สถานที่พบในโรงเรียน : ตึก 1 ตึก 2 ตึกศิลปะ ตึกคุณหญิงหรั่งฯ

อ้างอิง:

http://www.thaigoodview.com/library/studentshow/2549/m6/BotanicalGarden/chompoopanthip.html

http://bossy-boop3.blogspot.com